Vis in 't nat

Terwijl de vis gestaag verder werkt aan zijn mastermarketingplan (MMP), staat het leven boven en onder water niet stil. De vis wil u dan ook de volgende episode uit zijn gepapilloteerde bestaan niet onthouden.

Zij die hem kennen, weten dat de vis graag in 't nat ligt. Duvel, Ename of Chouffe houdt de schubben rein en verdrijft de pijn, blubt de vis wel eens bij zichzelf. En dus heeft hij, samen met zijn vissette, gisterenavond de charme van het buurtcafé herontdekt.

Na twee jaar residentie in een onooglijk dorp, oordeelden ze de tijd daarvoor rijp. Niet dat er tot nu toe geen contact is geweest. Met zijn directe buren onderhoudt de vis zelfs een zeer goede verstandhouding, bbq's, kaas- en wijnavonden incluis.

Maar ook een vis wil zijn staart wel eens uitslaan. En dus trok hij gisteren - of vandaag, want de klok sloeg net middernacht - gezwind en met de glimlach de deur van café De Kerkhoek open. Een etablissement zoals hij er vroeger, toen hij nog in dienst werkte van een bebaard en vermaard televisiemaker, veel heeft bezocht.

Waarna er het volgende gebeurde. Vis en vissette kregen onmiddelijk de tranen in de ogen. Niet van ontroering, wel van de combinatie 'doemp' en geen ventilatie. Omdat terugkeren geen optie was, baanden ze zich op de tast een weg naar de comptoir.

Vanop hun kruk vernamen vis en partner dat het barmeisje Tim heette, sportschool volgde en droomde van een eigen fitness. 'Want die aan het sportcentrum en die andere aan de lichten, trekken op niks.' Wat de vis niet kon beamen wegens zijn ongelooflijke hekel aan indoorsporten. Bewegen doet hij buiten. In bos, veld en regenton.

Anyway, het respect voor De Kerkhoek groeide met de minuut. In een waas van blauwe Gauloise maakte de familie vis de ene vriend na de andere. 'Wonen die mensen hier in de buurt? Geef ze een pint van mij!', riepen hun dorpsgenoten. 'In 't fleske', vroeg het barmeisje. 'Ja, in 't fleske!', riep de vis. Geweldig.

Na anderhalf uur conversatie en tranendal - aan die smog gaan ze iets moeten doen - vond de vis het welletjes worden. 'Ik kuis mijn schub af', zei hij tegen de barmeid, waarna hij, met zijn vissette aan de arm, naar buiten wandelde en de ene nevel voor de andere ruilde. Nog niet eens zo moe, maar zeer tevreden, zwommen ze naar huis.

CU in De Kerkhoek next week.